Πώς βλέπουν οι εκλογείς τους πολιτικούς.

 Οι πολίτες βλέπουν τους πολιτικούς όπως βλέπουν τα παιδιά τους. Συνήθως σαν καλομαθημένα παιδιά αλλά ανώριμους άνδρες. Περισσότερο αυτό είναι αλήθεια για τις γενιές που είναι πάνω από 50 χρονών και έχουν τον έλεγχο των πραγμάτων στα χέρια τους. Και αυτό γιατί είναι γενιές που:

  1. Δημιουργήθηκαν μόνες τους, μέσα από τη φτώχεια.
  2. Θέλησαν να προσφέρουν στα παιδιά τους ό,τι οι ίδιες στερήθηκαν.

Οι περισσότεροι άνθρωποι αυτών των γενιών στη χώρα μας:

  1. Δεν ζήτησαν τίποτα από τους γονείς τους μετά τα 18.
  2. Έμαθαν να ξυπνούν νωρίς και να πηγαίνουν για δουλειά.
  3. Παντρεύτηκαν νωρίς και έκαναν οικογένειες.

Τα παιδιά τους όμως:

  1. Ζητούν και στα 30 βοήθεια.
  2. Ξυπνούν αργά και σπουδάζουν για χρόνια.
  3. Κάνουν σχέσεις αλλά δυσκολεύονται να κάνουν οικογένειες.

Οι γονείς συγκρίνουν τους εαυτούς τους με τα παιδιά τους και σκέφτονται:

Εμείς στην ηλικία τους είχαμε φύγει από το σπίτι, βρει δουλειά και κάνει οικογένεια.

Έτσι, θεωρούν τα παιδιά τους πιο τυχερά, πιο μορφωμένα και πιο έξυπνα από τους ίδιους. Αλλά και πιο ανέτοιμα για τις δυσκολίες της πραγματικής ζωής. Έτσι δεν τα εμπιστεύονται, γιατί αργούν να ωριμάσουν.

Με τον ίδιο τρόπο βλέπουν και τους σύγχρονους πολιτικούς. Οι περισσότεροι πολιτικοί:

  1. Είναι σπουδαγμένοι.
  2. Έχουν ταξιδέψει στο εξωτερικό και μιλούν 1 ξένη γλώσσα.
  3. Έχουν πλούτο.

Αλλά:

  1. Δεν έχουν φύγει από τα σπίτια τους.
  2. Δεν έχουν δουλέψει σε πραγματικές συνθήκες αλλά σε δουλειές πολυτελείας.
  3. Δεν έχουν κερδίσει τη ζωή αλλά ζουν τις οικογένειές τους από τον άφθονο πλούτο που βρήκαν έτοιμο.

Οι εκλογείς βλέπουν και ακούν τον πολιτικό και αντί να νιώθουν εμπιστοσύνη προς τον ώριμο ηγέτη νιώθουν αποστροφή για το τυχερό παιδάκι του πλούσιου μπαμπά του. Με άλλα λόγια, βλέπουν τους πολιτικούς σαν πιο πλούσιες εκδόσεις των δικών τους ανώριμων παιδιών.

Με τέτοια ψυχολογία, εμπιστοσύνη ο λαός δεν βάζει στον αρχηγό.

Back to Top
Threesome